Ok

En poursuivant votre navigation sur ce site, vous acceptez l'utilisation de cookies. Ces derniers assurent le bon fonctionnement de nos services. En savoir plus.

28/09/2018

kiel erinaco

et celui-ci j'aurais pu l'écrire à mon compte :

kiel erinaco

Kvazaŭ erinaco mi estas,

pro timego

buliĝinta,

kaj pro ega nefidemo

ĉe veprejo mi kaŝiĝas.

Nur ĉe foriro  de l'suno,

kiam la steloj ekbrilas,

mi kuraĝas,

sur piedoj,

alveni ĉe la marĝenoj

kie la vivo trankvilas.

 

Arquillos junio 2017

26/09/2018

du pliaj

Konsilanto

 

Estu mia konsilanto,

ĉar via konsilo estas

tiu nutraĵo de l'vivo,

kiun la menso necesas.

De antaŭlonge mi tre solas

for de vagantaj estaĵoj,

ĉar mia korpo deĵoras

en mallibereja spaco.

Estu mia konsilanto,

nevidebla mondkreinto,

dum mi kalkulas la tagojn

meze de ĉi labirinto.

La tempo rapide pasis

kaj mi vidas la ĉielon,

sed mi necesas konsilon

antaŭ ol tuŝi la celon.

 

Arquillos junio 2017

 

kaj

 

de patro al sia filineto mortinta antaŭ longe

 

Ŝajnas ke ŝi min rigardas

kun tre mistera mieno,

ofertante per la vido

lokon ĉe l'vasta ĉielo

 

Sed la ĉielo distancas,

ĉar mi loĝas en la tero

kie regas la malĝojo

kaj eterniĝas la tempo.

 

Ŝajnas ke ŝi min konsolas

per ĉielaj karesoj

dum sekigas miajn larmojn

la brizo de milda vento.

 

Mi feliĉas dum la dormo

kaj ripozo de la menso,

kun flugiloj fantaziaj

traflugante l'universon.

 

Ŝajnas ke ŝi min rigardas,

kaj atendas kun sereno

nian renkonton ĉielan,

tiel estas mia sento.

 

Arquillos junio 2017

 

25/09/2018

malkovru la poemojn de tiu nova Esperanta poemisto Angel Arquillos Lopez

du   poemaroj   jam  aperis   ,   baldaŭ   tria   ,    eĉ    pli  pli bona    ,     aperos.   jen 

 

Kiel niaj

 

Falinta branĉo ruladas

sur trotuaro larĝa,

malrapide, laŭkaprice de la vento

aŭ pro juna piedo...

kiu ĝin petole batadas.

Ĝi falis hazarde el arbo maljuna,

kiel niaj haroj blankaj,

kiel niaj fortoj lacaj,

kiel niaj malsukcesoj...

Malrapide ĝi ruladas

inter la pasantoj,

sed temas pri simpla branĉo

frakasita

aŭ simple deŝirita,

mi ne scias,

ĝi ruladas kaj baldaŭ

en iu ajn momento,

balaisto ĝin delevos

kaj en strat-rubujon...

tuj ĝin metos.

 

Arquillos junio 2017

 

21/09/2018

Noël Taillepied

unu el la plej bonaj argumentoj favore la objektivecon de la "transnormalaj fenomenoj" estas, ke oni konstatas, ke plejparte ili tute ne aperis nur en nia tempo, sed ĉiam, simple ĉiuepoke viditaj per la okuloj de l'epoko.


Ekzemple jen (mi provis konservi la stilon de la epoka teksto!) en libro de Noël Taillepied (elp. Noel' Tajpje) eldonita en 1588 kaj titolita :

"Psikologio, t. e. traktato pri aperoj de l'spiritoj, nome la disigitaj animoj, fantomoj, mirindaĵoj, mirigaj okazintaĵoj":

"Ofte okazemas, ke kiam iu el niaj parencoj loĝantaj en fora lando pereige malsanas, ni aŭdemas fali en la domo aĵojn, kiuj ŝajnemos pezaj kaj faremos mirigan bruon ; kaj poste ni ektrovos tion okazinta en la horo mem kiam ĉitiuj parencoj forpasintos. Estas afero kia ordinara je kelkiuj, ke kiam persono estas mortonta, ili aŭdemas fermiĝi aŭ malfermiĝi la fenestrojn kaj pordojn, surŝtuparajn suprenpaŝojn, kaj aliaj similajn okazaĵojn. Iajfojojn iu spirito montriĝos en la domo, kion ekvidantaj la hundoj sin ĵetemos inter la kruroj de sia mastro, kaj ne konsentos disdeiri, ĉar ili tre forte timas spiritojn."

le site de "Parasciences" : http://www.parasciences.net/

 

(commentaire annexe : « Le plus grand mystère de la science demeure la nature de la
conscience. Ce n’est pas que nous n’en ayons que des théories
mauvaises ou imparfaites : nous n’en avons pas du tout ! nous savons,
au mieŭ, que la conscience a quelque chose à voir avec la tête plutôt
qu’avec les pieds. » (Nick Herbert)

On apprend aujourd'hui :
Kay Russell, une Britannique de 49 ans, s'est réveillée un matin de janvier 2010, quelque chose en elle avait changé: cette cadre commerciale à l'accent du Gloucestershire bien marqué, parlait désormais la langue de Shakespeare avec un accent français, elle qui n'a mis les pieds que deŭ fois en France.

Kay Russell explique au Guardian comment elle a eu l'impression de perdre une partie d'elle-même après que les médecins ont diagnostiqué un syndrome de l'accent étranger, une maladie extrêmement rare qui peut survenir après des blessures graves au cerveau.

Kay Russell confie que des amis qu'elle connaissait depuis des années ne la reconnaissaient plus au téléphone et qu'elle avait du mal à convaincre des personnes qu'elle ne connaissait pas qu'elle était anglaise. «On perd son identité et beaucoup d'autres choses. J'ai l'impression d'apparaître comme une personne différente», explique celle qui a perdu toute confiance en elle et a même dû renoncer à son travail. Pour se rendre compte du changement, BBC News propose une vidéo où Russel est interviewée, et où l'on peut également l'entendre avant son changement d'accent.

Seulement 60 cas du syndrome de l'accent étranger ont été avérés depuis 1941. Un des derniers cas en date était celui d'une autre Britannique, Sarah Colwill, qui avait perdu son accent de Plymouth et commencé à parler avec un accent chinois en avril dernier.

Le professeur Nick Miller, spécialiste de la maladie à l'université de Newcastle, décrit le syndrome ainsi:

«Beaucoup de personnes souffrant du syndrome de l'accent étranger parlent de la perte de leur ancien accent ou langage comme un deuil et comme s'ils avaient perdu une partie d'eŭ-mêmes. Ils disent qu'une partie de leur personnalité est morte ou perdue.»

L'AFP explique que la maladie est «en réalité un trouble du langage, et c'est la personne qui les écoute qui projette un accent sur ces changements d'élocution. [...] Le syndrome correspond à des dégâts dans certaines parties du cerveau
l'l'

QUESTION : ce phénomène étrange n'est il pas un indice en faveur de l'idée de réincarnation et de vies antérieures, car (alors que par ailleurs des gens qui sous hypnose durant des souvenirs vies antérieures se mettent à parler une langue qu'ils n'ont jamais même entendue) je ne vois pas comment ça peut s'expliquer par les phénomène psychologiques connus : un accent ça ne se prend pas pas comme ça en une seconde c'est une "déformation de tout l'appareil vocal qui s'est établit en plusieurs années lors de l'enfance, c'est des années de vécu et de, et qu'en général on est incapable de perdre même avec de l'exercice; seule l'irruption d'une personnalité antérieur dans un contexte phénomènes AUTRES que les reconnus actuellement pourrait l'expliquer

(un autre phénomène qui suscite des reflexions c'est ces gens à qui un trouble mental donne une mémoire parfaite capable de se souvenir de n'importe quoi d'un jour pris au hasard jusqu'à la sision de la page du journal qu'ils on tlu ce jour, etc http://www.youtube.com/watch?v=3JPCsqYXVvE etc donnant ainsi raison à la thèse de Bergson sur la mémoire)

Et la première question sur le matérialisme, si on y pense bien le monde matériel n'est qu'une hypothèse, alors que la conscience existe, forcément ! sinon personne ne penserait l'épiphénomènisme ! qui n'est jamais qu'un état de conscience d'un scientifique.

et

S’il n’y avait au fond des choses unité de substance, jamais la matière ne pourrait agir sur la pensée, ni la pensée sur la matière. La matière n’aurait d’action que sur la matière, et la pensée que sur la pensée. S’il n’y avait pas unité de substance, la lumière par exemple ne pourrait se transformer en une sensation du cerveau ; — en un mot, entre la matière et la pensée ne peut exister un abîme, car autrement l’abîme ne serait jamais franchi.

(Henri Cazalis)

02/09/2018

relire les vieux Readers Digest c'est vachement instructif !

Relire les Reader's Digest de 1969 (1) aussi ça peut être vachement instructif!

(1) le n° d'octobre 1969, page 233


l'explication vous aller la lire plus bas, après la ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Esperantligva resumo: pr. 1968-69 ekestis en usonaj aviadiloj ondo de kaperoj, fare de (armitaj, kaj la vojaĝantojn minacantaj) homoj, kiuj volis igi la aviadilon iri al Kubo (ĉar pro la usona bojkoto al Kubo neeblis iri alimaniere, kaj tiuj estis revoluciemuloj, kiuj ege deziris vivi en Kubo). Do en artikolo de Selektado de l'Reader's Digest ( N° de oktobro 1969 p. 233 franclingva eldono), post rakontado de pluraj okazoj tiaj, la aŭtoro finis per meti la demandon? kion fari ??
Tiam lia respondo estis: malfeliĉe nenion, ĉar la ununura efika rimedo estus priserĉi ĉiujn pasaĝerojn antaŭ ke ili enirus en la aviadilo, kja tio estas nepensebla, aldonis li kiel memkomprenebleco, tro malĝentila, ktp, kaj "la vojaĝuntoj certe ne konsentus pri tia afero !" (kio subkomprenas: se ili rifuzas estas nepenseble ke oni trudu ilin).

Kiom la etoso kaj kondutoj, kaj sintenoj, tiom bone de la "instancoj" kaj de la publiko, ŝanĝis !! ĉu ne ?!

Nenio tiom utilas kiom relego de revuoj post "breĉo de kelkdek jaroj, ĉu ne? Certaj aferojn oni ne sentas dum ili okazas. Nur poste oni konstatas, kaj rememorante eble ia tremmalvarmiĝo ŝoviĝas laŭ via spino.

Kiam oni konsciiĝas pri la evoluo, ĉu oni ne komencas maltrangviliĝi ?

Ni direktiĝas pli kaj pli al la stato priskribita de unu rolulo de la romano de l'fratoj Strugatski "Malfacilas esti dio":
"La principoj simplas, ili estas tri: blinda kredo je ĝusteco de leĝoj, senkontraŭdira obeo al tiuj kaj krome senĉesa kontrolado de ĉiu per ĉiuj !"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

En effet: Vers 1968-69 s’est développé sur les avions américains une vague de détournements d’avions (c’étaient les premiers je crois) de la part de gens (armés bien sûr, et qui menaçaient les pilotes et les passagers) qui voulaient se rendre à Cuba, Mecque des révolutionnaires, que les USA avaient mis sous embargo et où il n’était plus possible de se rendre par les lignes régulières).
Après une longue suite de récits, l’auteur de l’article (sur Reader’s Digest, une revue conservatrice et sans aucune sympathie pour le communisme !) concluait : "Mais Que faire ? Il n’y a malheureusement rien à faire. Car la seule solution vraiment efficace serait de fouiller les passagers et leurs bagages avant l’embarquement, et ça c’est impossible !" concluait-il comme une évidence, ajoutant que ce serait trop malpoli et trop choquant, et que d’ailleurs les passagers "prendraient,sans doute, cela assez mal" (Ce qui veut dire: si les passagers n’acceptent pas on ne va pas les forcer).

En 1969

Comme le monde a changé depuis !!!
Je ne vous fais pas un dessin...

Les mentalités là-dessus, aussi bien celles des autorités que des passagers eŭ-mêmes (ceŭ qui croient que les gens ne se laisseront jamais conditionner à accepter l’esclavage devraient revoir leur naïf optimisme), et l'ambiance ont changé de manière pharamineuse, comme vous n'êtes pas sans le savoir.
Maintenant ce sont les RFID et ce projet nous apparaît comme inacceptable et dantesque … actuellement. Tout comme aurait paru inadmissible en 1969 de fouiller les passagers pour vérifier qu’ils n’ont pas d’armes sur eŭ.
et trifouiller dans le cerveaŭ de nos enfants pour les ficher, et http://www.journal-la-mee-2.info/1622-fichage-01-delation... http://www.journal-la-mee-2.info/1622-fichage-01-delation... , et ,et ,et ,et ......
Ca continue! chaque année, que dis-je chaque mois nous apporte une régression supplémentaire, un de ces jours Staline et les cauchemars de George Owell seront dépassés.

et ça : BIENTOT-DES-FOUILLES-RECTALES-DANS-LES-AEROPORTS-ET-LIEUX...

bon, je vous laisse réfléchir
NOUVEAU Bon, parmi les dérives les plus graves actuellement et les plus menaçantes il ya l'instrumentalisation par la police du "délit d'outrage", il faut y mette fin, sinon notre Etat de Droit et notre civilisation sont foutues !

http://www.ldh-france.org/Petition-outrage-offense-L-appe...

kaj nun Francio : Barbareca lando sub polica reĝimo ( la France tombée sous la shlague et devenue régime policier et barbare )

06/07/2018

du tre trafaj poemoj- kiujn mi povus diri

kiuj metas onin en marojn da meditadoj


« Soleco havas dornojn       [tio facile kompreniĝas, mi pensas]
Mi tre amas la solecon
ĉar ĝi similas al rozoj. »
(Angel arquillos)
ne nur pro la dornoj, soleco estas stato kie eblas flari parfumojn de aĵoj ne flareblaj alimaniere,.
Do ankaŭ mi povas diri tiun poemon

 

ankaŭ :


« Sub olivarb'
amoras mi
kun mia am' »
(Angel arquillos)
videble ĝi ne aludas al vera amorado (kvankam tio estas bona kaj laŭdinda ! Mi tre ŝatas kaj alte metas lian poemon « Bela momento ») sed estas ludo kun la am' , ia Valery-a eble, la am' kiun povas naski la vido de folioj de olivarbo, aŭ simila loko. Speco da pleneco kaj transcendo de amo.

 

 

(Estu afablaj, bv. lernu vi ilin parkere ! poemoj estas faritaj por ilin lerni parkere, tiuj, kiuj ne indas esti lernitaj parkere, ankaŭ ne indas esti legitaj !)

 

 

21/06/2018

Sed nun por mi "vivo" estas maldolĉa kanto

neniam, neniel estas vivo, nek mondo, ĉio povas estis de jam rigardata kiel mortinta, de ĉiam kaj por ĉiam.

 

Maldolĉa kanto

Ekiri, kiel la migruloj!
Sen cel', sen hejmo vagi, sola
Ne turnu sin plu la okuloj
Al la ĉielo senkonsola.

Nur ridi belon, la naivan,
De la printempa floroĉarm',
Kaj lipon havi sensoifan,
Avare ŝpari je la larm'.

Rezigni pri ja vana lukto
(Feliĉon ankaŭ venk' ne portos),
Rezigni pri la amvolupto
(Sciante, ke ĝi mortos).

Ne lasi plu, ke min ektentu
Am' de virino, de amiko
(Brilega aĵo, sed, atentu,
Dissaltos kiel sapveziko).

Kaj se esper' sin montrus, rava,
Ne kapti ĝin per mano trema,
Ĉar ĝi ne estas ŝnuro sava,
Araneaĵ' nur, ŝiriĝema.

Kaj iri plu, sen cel', sen fido,
Sen idealoj, sen deziro,
Sur vangoj sen la ŝmink' de rido
Kaj pri la mort': kun ŝultrotiro.

Kalman Kalocsay

 

dialogue avec moi

- vus n’aimez pas les dravidiens ? Les tamils ?

- quelle importance ? Ils vont tous mourir.

- et alors qu’est-ce qui a de l’importance ?

- mais rien bien sûr !

- c’est triste !

- ouais, sans doute,

mais ça aussi ça n’a aucune importance.

27/04/2018

il fallait s'y attendre - vu le régime de terreur anti-hommes qu'on installe - et le totalitairsme commercial capitaliste,voilà BRAVE NEW WORLD (en pire !)

Il fallait s’y attendre !!! les psychopathes féministes ayant transformé pour les hommes (le sexe masculin) le flirt en un parcours dans un champs de mines, pire ! Un danger mortel pour toute la vie, une épée de Damoclès les menaçant pratiquement de mort, ou pire, sans limitation pour toute leur vie, quelqu’un a dit que désormais il ne sera plus possible d’accepter de « coucher » avec une femme à moins qu’elle ne vous aie signée préalablement un document notarié, certifiant qu’elle est d’accord, et avec liste exhaustives des conditions et limites éventuelles, clairement détaillées, et que la mise en pratique des « relations » (qui dans ces conditions n’auront plus rien à voir avec de l’amour ni avec des relations humaines!) devront obligatoirement avoir lieu devant témoins, qui signeront par la suite !!

eh oui ce n’est pas un gag ! on y arrive, et bien entendu ça commence dans les pays le plus totalitaires et inhumains d’Europe, et bien entendu des pays d’origine protestante, à savoir la Norvège et les Pays-Bas :

 

Programeto promesas “kontrakton” por seksumado

Norveglando planas plibonigi sian "leĝon kontraŭ seksperforto", kaj

tio instigis, ke nederlanda ekfirmao kreis programeton – por poŝtelefonaparato – kiu ebligos al

la homoj laŭlege konsenti pri seksumado.

La programeto “LegalFling” ebligas al la uzantoj “agordi” multnombrajn trajtojn priiliaj preferoj kadre de seksrilatoj, kaj registras tion je ia koncerna jura agordo. Uzante la teĥnologion “blockchain” (tiun de la pagosistemo Bitmono), la programeto estas tute imuna kontraŭ nerajtigitaj ŝanĝoj. okazi post tri semajnoj. Atendante aprobojn de Apple ( iOS ) kaj

Google ( Android ), la surmerkatigo de LegalFling estas planata por

 

Et comme tout ça (plus divers autres facteurs sociaux, comme la culture « bourgeoisiste » consumériste et cadre-sup carriériste) va faire à peu près disparaître l’hétérosexualité normale, les humains ne vont plus faire d’enfants (ce qui est le but!) la porte sera ouverte à un nouveau marché « juteux » pour les grands « groupes » capitalistiques (et pour une plus grande maîtrise des eugénistes totalitaires par ailleurs).

Un article du 21/1/2018 montre combien on va vers la commercialisation (et donc la totalitarisation) de la reproduction humaine, tu vois c’est bien ce qu’il cherchent, dans le cadre du NWO, la toute puissance totalitaire du grand capital.

 

Seksrilatoj perdos signifon Almenaŭ por generi idojn, seksrilatoj baldaŭ povus fariĝi superfluaj, opinias usona bioetikisto. Kiel konsekvenco el evoluoj en la genetiko kaj en la

esplorado pri praĉeloj li antaŭvidas la finon de la natura generado de infanoj.

Henry T. G REELY

publikigis libron kun la titolo " La fino de seksumo " por atentigi ke ni ne vere

perceptas ke la homaro staras ĉe la sojlo de granda ŝanĝiĝo, nome direkte al nova medicino de

genero.

Temas pri progresoj en du esplorkampoj: Esploro de praĉeloj kaj genetiko. Ĉe musoj

oni jam sukcesis igi el haŭtoĉeloj praĉelojn - kiuj sekve estas pludisvolveblaj al spermo kaj

ovoĉeloj kaj ankaŭ al idoj. Aliflanke la genaro de pluraj embrioj relative rapide povas esti analizata pri konataj genmalsanoj aŭ riskoj. La prezoj por tiaj analizoj verŝajne

plu malaltiĝos.

La konsekvenco de tio ne estos iuj superbeboj sed iom pli sanaj infanoj. Nome oni havos la laŭeble plej sanan infanon, elektitan el centoj da embrioj de la sama

paro kaj faritan el simplaj specimenaj ĉeloj. Kaj tio okazos ne nur sen koito, sed tute sen

2018-01-21

naturaj spermo kaj ovoĉeloj. Kaj kun potenciale multaj zorgoj kaj sanriskoj malpli, por kaj la patrinoj kaj la infanoj.

Kaj tio ne egalos al genetike tajlorataj idoj: Se ambaŭ gepatroj havas bluajn okulojn, ili

tamen ne ricevos infanon kun brunaj okuloj. Aŭ infanon kiu estus multe pli granda, pli bela aŭ

pli inteligenta ol la gepatroj mem - io tia estus multe pli granda paŝo el socia kaj

medicina vidpunktoj, diras la aŭtoro. Kaj tial tio ankoraŭ dum longa tempo ne okazos -

tute sendepende ĉu tio teknologie eblus. Sed li ja celas simple la plivastigon de la hodiaŭ

jam praktikata fekundigo en vitro. "Al nefekundaj paroj, kiuj deziras infanon,

oni verŝajne koncedus sen granda diskuto la eblecon por tio", kredas la profesoro pri

bioetiko. Ĉar - se la metodo estas konsiderata sekura - tio ne estas granda

paŝo: Kial halti ĉe certaj formoj de nefekundeco se disponeblas solvo - kaj se

principe tiam okazas la samo kiel ĉe la envitra fekundigo.

Samtempe la procedo eĉ precipe por virinoj estus multe malpli pena kaj malpli danĝera

por la sano. Ne plu necesus hormona kuracado. Oni bezonus nur kelkajn

haŭtĉelojn. El racia vidpunkto do estas kelkaj argumentoj por tio, li opinias. Sed

samtempe en tiu malgranda diferenco kaŝiĝas revolucia potencialo. Subite virinoj -

kaj same viroj - povus fariĝi gepatroj multe pli malfrue kaj kun malpli da riskoj,

eventuale samseksaj paroj povus generi komunajn infanojn, kaj kelkaj ĉeloj sufiĉus

por igi iun nedezirate patro aŭ patrino. La homoj kompreneble devas konatiĝi kun la nova metodo por kompreni kaj akcepti ĝin.

"Kiam la unua infano tiel generita naskiĝos, tiam estos tro malfrue por trankvila diskuto.

Tiam regos ŝoko, tiam aperos emociaj reagoj, registaroj rapide enkondukos novajn leĝojn

sen esti bone pripensintaj ĉion", li diras.

 

http://miiraslimake.hautetfort.com/archive/2013/12/14/une...

http://miiraslimake.hautetfort.com/archive/2013/12/17/la-...

http://miiraslimake.hautetfort.com/archive/2015/01/30/ce-...

http://miiraslimake.hautetfort.com/archive/2014/02/07/la-...

 

17/04/2018

plej bela, kaj fundamenta rakonto

Valeur fondamentale

MIRCEA ELIADE, l’une des nombreux écrivains roumains ou d’origine roumaine à avoir écrit en français (avec Ronsard - oui ! Ronsard était issu d’une famille de soldat venu de roumanie annobli sous Charles V ils ont francisé leur nom en Ronsard et se sont fixés en Touraine !  - Anna de Noaïlles, Ionesco, Cioran), Mircea Eliade né en 1907 (et mort…) raconte dans son autobiographie ce moment inoubliable, fondamental, si beau, et tragique:


El membiografio de la rumandevena fama fakisto pri historio de religioj Mircea ELIADE:

Mi pensas, ke mi estis kvar- aŭ kvin-jara, kaj mi estis alkroĉita al la mano de la avo dum ni piediris laŭ la  Granda Strato iun vesperon, kiam mi rimarkis inter la pantalonoj kaj roboj preterpasantaj nin knabineton ĉirkaŭ miaaĝan, ankaŭ ŝi tenantan la manon de sia avo. Ni profunde gapis reciproke en la okulojn de la alia, kaj post kiam ŝi preterpasis, mi turniĝis por rerigardi ŝin, kaj rimarkis ke ankaŭ si haltis kaj turnis la kapon ; Dum pluraj sekundoj ni fiksrigardis unu la alian ĝis niaj avoj tiris nin laŭ la strato. Mi ne scias kio okazis al mi ; mi nur sentis, ke okazis io eksterdinara kaj decidiga; Fakte tiun saman vesperon mi malkovris ke sufiĉis al mi bildigi la vidindaĵon sur la Granda Strato por igi min gliti en staton de feliĉego ĝis tiam nekonita, kaj kiun mi povis plilongigi senfine. Dum la sekvintaj monatoj, mi revokis tiun bildon minmume kelkfoje tage, precipe antaŭ endormiĝi. Mi sentis la tutan korpon rigidigi, kaj tuj poste la aĵoj ĉirkaŭ mi malaperis. Mi restis ŝvebi, kvazaŭ en nenatura sopiro plilongigita senfine. Dum jaroj la bildo de la knabino sur la Granda Strato estis speco de sekreta talismano por mi, ĉar ĝi permesis al mi rifuĝi tuje en tiun fragmenton de nekomparebla tempo. Neniam mi forgesis la vizaĝon de tiu knabino: ŝi havis la plej grandajn okulojn kiujn mi vidis, nigrajn, kun enormaj pupiloj. Ŝia vizaĝo estis palbruna kaj aspektis eĉ pli tia pro la nigraj bukloj falantaj gis ŝiaj ŝultroj. Ŝi estis vestita lau la tiutempa infan-modo : malhelblua bluzo kajruĝa jupo. Dum multaj jaroj poste mi estis surprizita ĉiufoje kiam mi hazarde vidis iun surporti tiujn du kolorojn.
En tiu jaro – 1911 aŭ 1912 – mi pensa, ke mi restis en Tecuci dum tuta monato. Mi serĉis tiun knabinon sur ĉiu strato laŭ kiu mi iris kun la avo, sed vane. Mi neniam revidis ŝin.

 


maintenant, et cet instant, et la petite fille, et le petit garçon devenu intellectuel vieux et célèbre, sont morts et disparus à jamais dans "le néant vaste et noir" ......

03/01/2018

en normala mondo tiu libro ne estus utila

en normala mondo tiu libro ne estus utila ! ĉar en normala mondo la gazetistoj estus farintaj sian laboron kaj estus irintaj tien, kaj raportintaj, honeste, pri kio okazis, kaj estus raportitaj - honeste ! - tion, kion la tieaj loĝantoj diras ! Sed ĉar nun la misinformado propagando kaj mensogo ne plu estas en la kolonoj de la Pravda sed en tiuj de la amaskomunikiloj de okcidento, ĉar nun en Francio la gazetistoj estas, kiel diris iu "ĉu putinoj, ĉu senduguloj", devis du maljunulinoj (el tiuj unu esperantistino poliglota) iri en Krimeon, kaj en la malfeliĉan urbon Odeso, kaj rakonti tion, kion ili tie vidis, kaj aŭdis.

Ili el tiu vojaĝo eltiris libron, franclingvan, kiun nun danke al la eldonoj de MAS (Monda Asembleo Socia) povos esperantistoj de ĉiuj landoj legi en la internacia lingvo ! La libro "Sovetunio dudek jarojn poste - reveno el Ukraino en milito" aĉeteblas per la libroservoj de UEA, de FEL (nur kreditkarto aŭ ĝiroj), de SAT-amikaro (pageblas tie per ĉeko), ankaŭ rekte al S-ro Lutermano en Kubo, eĉ pere de amazon http://www.amazon.com/USSR-Dudek-Jarojn-Poste-Ukrainujo/d...

 
kaj nun plian libron mi esperantigis, se vin interesas politikaj temoj ne maltrafu ĝin Bernard Friot kiel la ovo de Kolombo malfermas por ni novajn perspektivojn, kiuj povos alporti al ni socialan liberon :
kompreneble tiujn ligilojn mi donas nur ke vi povus informiĝi, ĉar estas pli bone - kaj malpli kosta ! - mendi tiun libron per SAT-amikaro aŭ alia normala Esperantista libroservo !!
 
parenteze, ne preteratentu tiun eldonejon, kaj ties multaj eldonitaj libroj, malfacile akireblas aliloke, vi trovos ĉi tie la listo de jam aperigitaj libroj ĝis fino dejanuaro 2017 http://mas-eo.org/spip.php?article608